Odlaskom Marka Pola na Daleki istok uspostavlja se veza između dva kulturna nasleđa, istočnog i zapadnog. Mnogi trgovci nakon njega kreću i uzimaju učešće u čuvenom Putu Svile koji je u povratku prolazio čitavim Apeninskim poluostrvom, prolazio kroz razne gradove na tom putu, tako da je i Faenza činila deo te priče. Zbog bogatsva zemlje na kojoj se nalazila i geografskog položaja ovaj grad u Romanji postaje prvorazredni keramički centar.

Trgovci sa dalekog istoka donose čuveni porcelan a majstori grnčari, željni daljeg usavršavanja,koriste belu prevlaku na predmete od sirove gline, ili na biscotto*, razvijali su i usavršavali primenu dva posebna procesa u deokoraciji: glaziranje
(staklastob bela boja) i engoba (zemljanobelo). Navedene tehnike oni primenjuju u prvim veklovima posle 1000-te godine na jednostavnim predmetima u domaćinstvu (tanjiri, činije, bokali)

Tako dekorisani predmeti bili su ukrašavani ili četkicom po glaziranoj površini (majolika), ili zašiljenom olovkom ili dletom na engobiranoj površini (engoba. - sgrafitto*). Ukrasni motivi su uglavnom preuzimani iz ornamentike tadašnjeg vremena (tkanine, zlatarstvo, minijature). To su uglavnom motivi biljne ornamentike (vinove lozice, cveće palme), faune (ribe, čudovišta i fantastične ptice) kao i heraldički znaci. Ovi poslednji su posebno značajni jer često pružaju obaveštenja o ličnostima ili porodicama koje su bile bitne za istoriju. U kasnijim fazama razvoja keramike, Faenza prolazi kroz razne stilove: stile severo*,zaffera in rilievo*, zatim arapski uticaj koga su prenosili mavarski umetnici zaposlen i u španskim radionicama - italo - moresca*, gotičke teme - floreale - gotica*, dodaju se ukrasi sa Srednjeg i Dalekog istoka - ad occhio di penna di pavone*, alla porcellana*.

Krajem XV veka i početkom XVI veka u izradi faentinske majolike vidljivo je postepeno napuštanje gotičkih i orijentalnih tema, tako da se na majolici, koja je tada dostigla vrhunac u tehničkom savršenstvu, pojavljuju tipično renesansni motivi, kao što su četvoročlani cvetovi, rozete, sve češće se ceni i pojavljuje ljudska figura .

Ova prva figurativna faza (oko 1500 - 1525 ) potvrđuje u svojim opštim obeležjima veliko negovanje crteža, prefinjeno odabiranje tonova u bojenju, kao i znalačku ravnotežu između oblika i ukrasa.

- Biscotto* - (nekada ternim - bistugio) predmet uobličen i pečen samo jednom, urađen za dalju dekoraciju koji može da se ponovo peče (biskvit)

- stile severo* - ovaj termin su u prošlosti uveli arheolozi za stil antičke keramike sa crvenim figurama, pa ga kasnije preuzima i Ballardini za stil majolike sa početka renesanse (od oko 1420.god. i kasnije). Ovaj stil karakteristiučan je za razne faežntinske porodice i zadržao se do današnjih dana

- sgrafito* - dekorativna tehnika čija reč potiče od italijanske sgraffire -grebati, gde se na predmetu grebe, crta i skida postojeći i dolazi se do sloja boje koji se nalazi ispod

- zaffera* - intenzivno tamnoplava boja (kobalt) čije ime potiče od arapske reči „al - safra” (kobalt)

- zaffera in rilievo* - kobalt sa reljefom, kao i sa lišćem hrasta ili sa krupnim kapljicama:vrsta ukrašene majolike, kada se koristi „zaffera”(kobalt), ponekad sa zelenom bojom, radi se reljefno

- italo-moresca* - italijansko - mavarska , vrsta majolike, kod koje se ukrašavanje oslanja na „špansko - mavarske „ uzore i nastoji da ih imitira koristeći zeleno-žućkastu boju za dobijanje efekta sjajne metalne pozlate, što je tipično za površine španskih keramičkih proizvoda

- floreale - gotica* - vrsta majolike kod koje se upotrebljavaju elementi iz kasne gotske kulture, a posebno iz minijatura, pored toga što se koriste mavarski ornamenti koji su preuzeti iz repertoara „itali-moresca.Iz minijature je usvojen motiv savijenog lista

- ad occhio di penna di pavone* - vrsta majolioke koja je ukrašena motivom „oka” koje ukrašava vrh paunovog repa.U ovom stilu prisutna je intenzivno žuta boja koja se zove „paunova žuta - giallo di pavone” koja se pridružuje tradicionalnim bojama

- alla porcellana* - vrsta majolike sa ukrasima koji su direktno preuzeti sa Dalekog istoka, posebno po uzoru na kineski porcelan dinastije Ming (1368 - 1644) što se vidi po biljnoj ornamentici, i ukrasima tamno-plave boje na beloj osnovi